De Ootmarsumse Boerendansers

De mooiste buurvrouw

Dan komt de mooiste buurvrouw naar voren en die begint een spreuk
op te zeggen voor de gesloten niendeur - dit is de grote halfronde
toegangspoort tot de deel van de boerderij . Onder het opzeggen
van de spreuk gaat de niendeur een klein stukje open. Waarop er
direct een klomp tussen wordt gestoken. Tegen het eind van de
spreuk wordt de niendeur letterlijk wagenwijd opengezwaaid en
kan de bruidegom zijn bruidje in zijn armen sluiten.
 

Spreuk van de mooiste buurvrouw

Wie sind vanmorgen vrog oppe stoan,
En hebt ’t wark rap offe doan.
Ik heb de slampamp geroerd,
En mien kearl hef de beeste melkt en voert.
Toen sind wie met de zeilwagens van Oatmoschke hier henne jagt,
En hebt de pearde duftig offe placht.
Mer doar wil ik noe nich langer oaver zeuren,
Woarum stoat wie hier veur gesloten deuren.
Wie komt nich um geld of om goed,
Mer um de broed, her vlees en bloed.
Sind d’r nog kisten of kabinetten,
Dee kunt wie bie de broedegom wa good zetten.
10.000 gul’n an klein geld,
doar is de broedegom ok wa op gesteld.
en zolf haw nog geern een mandje met kippen,
dan kow nog eens een eitje pikken.
en een broedskoo met ’n heel’n grote uier,
dee komt bie de broedegom wa good an de kuier.
Noe vroag ik oe met good fatsoen of ie leu oons de deur wilt open doen,
Want wie hadd’n paar slimme peard’n en een gammele wag’n.
Doar kow echt nich zo hard met jag’n.

Geef mij een glaasje rood of brandewijn,
Maar het mag ook een klaar jenevertje zijn.
Doot noe de deur los en gef oons de vrouw,
Aans komt oons Jens ja nooit an’t trouw’n.

Onderwijl zijn de overige noabers het erf rond gelopen en hebben van
alles meegenomen. Linnengoed, beddengoed, kisten en kabinetten,
kleingeld een bruidskoe een mandje met kippen.
Alles wordt in of aan de zeilwagens gezet of vastgemaakt.
Dan neemt het gezelschap plaats in de zeilwagens.
Het bruidspaar krijgt de ereplaats op de bok van de
eerste zeilwagen en dan gaat het in een glorieuze optocht
via stadhuis en kerk richting boerderij van de bruidegom,
waar de bruiloft gevierd zal worden.

‘t meuten

Ze zijn echter nog niet geheel en al van het erf vertrokken of
ze worden aangehouden op plaatsen, waar bekenden van bruid
op bruidegom wonen. Men houdt dan een paal of stok over de weg,
waaraan een veldboeket hangt, ten teken dat de koetsier moet stil houden.
De wagens houden halt, het jonge paar komt van de bok en biedt de mensen
 aan de stok een “gleaske foezel en zeute” aan. Dit is een soort van tol
betalen voor het feit dat het meisje haar oude gebied verlaat en naar
 en nieuwe omgeving gaat.
 

Dit is het zogenaamde “meuten”.

Dit meuten herhaalt zicht diverse keren en vaak door dezelfde
mensen. Die met de fiets vooruit gaan en de meutstok weer over
de straat te houden. En een gratis borrel is weer hun deel.
Uiteindelijk arriveert het bruidspaar op de boerderij van de bruidegom.
 Waar de muzikanten op de hiel - de zolder boven de koeienstallen - zitten te spelen..
En het grote feest kan beginnen.